Cykel
augustus 5, 2008
· Ingedeeld onder berichten · Tagged fietsen, zweden
In Uppsala is de fiets de voornaamste manier om jezelf te vervoeren. Iets waar ik als Nederlander best wel gelukkig mee ben, want ook ik vind de fiets een heerlijk vervoersmiddel. Je bent er erg mobiel mee, hoeft je geen zorgen te maken over parkeerplaatsen of verkeersregels, stapt af op de plek waar je ook echt moet zijn, kunt vertrekken op elk gewenst moment en in elke denkbare staat (dus óók na de nodige biertjes), en je krijgt moeiteloos je dagelijkse half uur beweging. Ik was dus helemaal gelukkig nadat ik gisteren een robuust uitziende 2e hands cykel (fiets) had aangeschaft voor slechts 700 kronen. Ik heb hem gekocht van Ali, een man die op Flogsta woont en geen winkel maar wel veel fietsen heeft. Er zit zo’n koddig mandje op. In Nederland zou je hier waarschijnlijk mee uitgelachen worden, maar in Zweden heeft iedereen zo’n mandje op de fiets. En hij is van een merk met de briljante naam SKEPPSHULT. Vooral dat laatste maakte hem voor mij onweerstaanbaar. Vandaag viel, na er een
half uurtje mee te hebben gefietst, de ketting er echter al af en toen die er eenmaal weer op zat, maakte hij geen contact meer met het wiel. Ik heb Ali dus exact één dag een toffe peer gevonden, maar nu heb ik er behoorlijk de zeik in. Morgen moet ik een tering eind lopen naar Flogsta om te klagen over m’n fiets. Vandaag wil ik graag afsluiten met een tip voor iedereen die van plan was binnenkort een cykel te kopen: laat die SKEPPSHULT staan!
In Uppsala is de fiets de voornaamste manier om jezelf te vervoeren. Iets waar ik als Nederlander best wel gelukkig mee ben, want ook ik vind de fiets een heerlijk vervoersmiddel. Je bent er erg mobiel mee, hoeft je geen zorgen te maken over parkeerplaatsen of verkeersregels, stapt af op de plek waar je ook echt moet zijn, kunt vertrekken op elk gewenst moment en in elke denkbare staat (dus óók na de nodige biertjes), en je krijgt moeiteloos je dagelijkse half uur beweging. Ik was dus helemaal gelukkig nadat ik gisteren een robuust uitziende 2e hands cykel (fiets) had aangeschaft voor slechts 700 kronen. Ik heb hem gekocht van Ali, een man die op Flogsta woont en geen winkel maar wel veel fietsen heeft. Er zit zo’n koddig mandje op. In Nederland zou je hier waarschijnlijk mee uitgelachen worden, maar in Zweden heeft iedereen zo’n mandje op de fiets. En hij is van een merk met de briljante naam SKEPPSHULT. Vooral dat laatste maakte hem voor mij onweerstaanbaar. Vandaag viel, na er een
half uurtje mee te hebben gefietst, de ketting er echter al af en toen die er eenmaal weer op zat, maakte hij geen contact meer met het wiel. Ik heb Ali dus exact één dag een toffe peer gevonden, maar nu heb ik er behoorlijk de zeik in. Morgen moet ik een tering eind lopen naar Flogsta om te klagen over m’n fiets. Vandaag wil ik graag afsluiten met een tip voor iedereen die van plan was binnenkort een cykel te kopen: laat die SKEPPSHULT staan!
anneke zei,
augustus 7, 2008 @ 11:54 am
Ha die Femke,
Ik zag het meteen al op de foto: die fiets, dat is helemaal niets voor jou met zo’n damesachtig mandje. Wat kan daar nou helemaal in? Zeker geen kratje bier en hoe wil je je medebewoners anders een beetje laten ontdooien?
Laat Leo en Willy een paar fikse fietstassen meenemen: daar kun je tenminste je boodschappen in kwijt. Laat die Zweden maar eens zien hoe het veel handiger kan.
Inmiddels weten we hier ook van stortbuien. Op dit moment gaat het redelijk en is er meer sprake van een sloom regengebied waar geen einde aan lijkt te komen De buienradar belooft echter ook nog wat onweer, dus we wachten maar af.
Ondertussen heb ik vrij maar we zijn niet op vakantie. Die hebben we er al op zitten omdat we in het voorjaar naar Lydwien zijn geweest. Dat betekent veel tijd voor sociale contacten en zo vliegt de tijd!
Hartelijke groet,
Anneke
Marten zei,
augustus 11, 2008 @ 7:51 am
Hey Femke!
Ik kijk natuurlijk meteen dwars door die fiets heen, naar de vegetatie eronder (duizendblad, klaver etc.). Voortaan wel je fiets op een wat interessantere plek leggen hoor!
Fijne tijd toegewenst daar!
Groeten,
Marten