Zo had ik gisteren een verjaardagsfeestje, dus leek het een goed idee om een flesje wijn mee te brengen. Maar dát gaat hier natuurlijk niet zomaar. Je kunt bier en wijn namelijk niet in de supermarkt kopen. Nee, alle drank die meer dan 3,5 procent alcohol bevat mag alleen via een System Bolaget verkocht worden: een drankhandel die eigendom is van de staat. Het hele avontuur begint er dus al mee dat je je kapot zoekt naar zo’n system bolaget, want er zijn er niet zoveel. Eenmaal gevonden en binnen, heb je het gevoel dat je een apotheek instapt. Alles is super licht, ruim en netjes: het Zweedse ideaal! Ik moet zeggen dat het wel wat vreemd voelt, om speciaal zo’n winkel op te zoeken alleen om alcohol te kopen. Je voelt je meteen een alcoholist, die zijn medicijn komt halen. De echte alcoholisten zullen het wel zwaar hebben, want je betaalt er grif voor: de wijn begint bij 6,5 euro per fles, een biertje vanaf een euro.
Eenmaal bij de kassa met twee flesjes wijn, vraagt de kassière naar mijn ID. Ik kijk haar wat onbenullig aan. ID?!? Wat naïef van me om te denken dat het zó makkelijk zou zijn om een fles wijn te kopen…. En nee, met m’n Wageningse collegekaart kreeg ik het niet mee. Dat betekende dus terugfietsen naar mijn kamer om m’n paspoort op te halen, en vervolgens wéér dat teringeind naar de system bolaget af te leggen om het nog eens te proberen. Al met al de hele middag mee bezig geweest dus. Overigens heeft het ons goed gesmaakt.










