Inmiddels is Uppsala bedekt door een dikke witte mantel. Ik meldde al eerder dat het gesneeuwd had, maar wat een verrassing toen ik drie dagen geleden mijn gordijn opende, en er zo’n 15 cm gevallen was die nacht! Het maakt alles heel mooi, en een stuk minder donker. Wat een geluk dus voor Remco, die hier nu op bezoek is. Gisteren was de heftigste sneeuwval. Dus besloten we een fiets voor Remco te huren (met winterbanden!) en op zoek te gaan naar dit huis (waarover later meer).
de bestemming
Dit werd echt een supertocht. De sneeuw was op vele plaatsen wel 30 cm hoog en dus bleven we af en toe wel steken. Maar gelukkig was er weinig concurrentie op de weg, want die Zweden zijn niet zo gek om nu te gaan fietsen. Toen we na zo’n 2 uur de rand van Uppsala bereikten, gaapte een witte leegheid ons tegemoet, waar de sneeuwstorm doorheen raaste. Een kort moment van twijfel. Gaan we daar echt doorheen? Ja dus.
Het begin van het einde
Dit werd het meest barre stuk van de tocht. Links zag je niets, want alles was grijswit, en rechts zag je ook niets, want alles was grijswit. De weg kon je overigens ook niet zien. Gelukkig hadden ze gele stokken langs de rand van de weg geplaatst. Dus werd het motto “laten we tussen de paaltjes blijven”. Inmiddels groeiden er ijspegeltjes aan onze mutsen en in Remco’s baard. De enkele automobilisten die we tegen kwamen keken voornamelijk heel verbaasd, of ze staken grijnzend hun duim op, of waren ronduit kwaad (een moeder die ons waarschijnlijk heel onverantwoordelijk vond).
Dat huis hebben we overigens niet gevonden. De zon gaat inmiddels al om 3 uur onder. Ik had besloten dat we op dat tijdstip ten minste terug moesten zijn op de laatst gesignaleerde pleisterplaats (een pizzeria). Onze broeken waren doorweekt en zodra het donker wordt, wordt het nog een stuk kouder. Om 14.20 dus toch maar besloten om om te keren. Helaas dat we ons einddoel niet gevonden hebben, maar dat geeft mij mooi de gelegenheid om het nog eens te proberen als het weer zo hard stormt. Nu eerst weer even opwarmen bij de kachel.
-
- de bestemming
-
- Het begin van het einde
-
- uitrusten op een bankje
-
- Waar zijn we nou?
-
- Laten we met de fiets gaan!
-
- Niet harder dan 70 hoor
-
- Remco
-
- Koud maar voldaan
oker zei,
november 25, 2008 @ 6:20 pm
Gewwwwwwweldig.
Leo zei,
november 27, 2008 @ 11:41 pm
goede oefening voor je in de “Lappenmand” duikt.
ik kijk uit naar je volgende verslag.
Leo.
Vianne zei,
december 1, 2008 @ 11:31 am
Ziet er mooi uit daar! Hoe is het in het hoge noorden?
xx
anneke zei,
december 1, 2008 @ 3:33 pm
Ook wij hebben een ietsiepietsie sneeuw gehad. Er konden zelfs sneeuwpoppen gemaakt worden! En we hebben onze eerste gladde wegen gehad: spekglad. Veel mensen zien vallen! Dus we hadden ook een beetje winter. Is alweer voorbij hoor.
Maar goed, dat kan niet op tegen die prachtige witte sneeuwduinen in Zweden.
Om 3 uur al donke! Oeps . Hoe zit het met de depressiviteit, daar?
Wymke zei,
december 3, 2008 @ 6:02 am
Wauw mijn zusje is een bikkel!!!!!
Zet em op Femmie, je zult het huis heus een keer vinden in zo’n storm.
Bedankt trouwens voor je mail erover. Ik ben natuurlijk elke keer hartstikke nieuwsgierig.
Is Remco er nog? Zo ja, doe hem maar de groetjes van mij.
Veel warme knuffels van mij!!!!
sininenkuu zei,
december 9, 2008 @ 8:30 am
Hejdå!
Hur mår du där i Uppsala? Här i Helsingfors snöar det igen, hurra!
!
. In Helsinki was de sneeuwstorm op z’n hevigst op zondagavond (23 november) en wij vonden het interessanter om te wandelen ipv de bus te nemen. Finnen keken ons ook eigenaardig aan, we hebben er 3 keer zo lang overgedaan, het resultaat was voor iedereen een natte broek maar het was o zo leuk!
Vad en rolig berättelse
Ik denk dat je echt wel Nederlands moet zijn om in zo’n omstandigheden te gaan fietsen, maar ik kon het zelf niet laten om ook door de sneeuw te ploeteren
Ha det roligt i Uppsala!
marleen zei,
december 20, 2008 @ 9:53 am
wwauw, ik bestel sneeuw storm voor volgende week!!